Вяртанне да каранёў наяве і ў снах | Официальный сайт газеты "Шинник"
01:37
28.02.2020

официальный сайт
www.shinnik.by
Понедельник, 18 Ноябрь 2019
Вяртанне да каранёў наяве і ў снах

У кожнага з нас ёсць месца, дзе нара­дзіўся і вырас. Гэта і бацькоўская хата, і запаветны куток, дзе чакаюць блізкія, а можа і не чакаюць, калі засталіся толькі крыжы на могілках. Гэта ўсё тое, што мы завем сваёй малой радзімай. Для мяне – гэта вёска Яўсе­евічы Глускага раёна.

Тут нара­дзіліся і пражылі жыццё мае бацькі, дзед і прадзед. Тут нарадзілася і вырасла я.

Гістарычны летапіс вёскі Яўсеевічы пачынаецца з падання: у далёкія часы, калі будавалі шлях ад Масквы да Варшавы, сярод працаўнікоў былі два дзесятнікі Сымон і Яўсей. За добрую працу ім было дазволена пабудаваць сябе хаты на абодвух берагах ракі Пціч. Так пачаліся вёскі Яўсеевічы і Сіманавічы. А ўвогуле вёска Яўсеевічы вядома з XVI стагодзя. У 1593 годзе Глуск-Пагарэлы з вёскамі Яўсееевічы і Сіманавічы купіў у князя Палубінскага Крыштоф Радзівіл Пярун.

На беразе ракі, што бяжыць да сваёй сястры Прыпяці, растуць вербы і свае доўгія косы мыюць у чыстай вадзе. Яшчэ нядаўна рака была глыбокая і багатая рыбай. Пасля вайны па ёй сплаўлялі бярвенні. А зараз яна змялела і зарастае цінай.

Вакол маёй вёскі, куды ні кінь вокам, – лес. Лясныя абшары цягнуцца на дзесяткі кіламетраў і падступаюць ушчыльную да двароў. Памятаю, як зусім малой хадзіла з бацькамі па ягады і грыбы. А яшчэ побач з вёскай былі балоты, і пасля завейных зім вясной заўсёды была вялікая паводка. Вада падыходзіла да самых хат.

Пакосы былі толькі балотныя, і сенажаць на іх можна было весці толькі ў час, калі яны замярзалі. Для сваіх патрэб кожная гаспадарка займалася ільнаводствам, бо з ільну гаспадыні шылі вопратку. Нялёгкім было жыццё, аднак людзі ў думках і малітвах да богу спадзяваліся на лепшую долю для сябе і сваіх дзяцей. Але прыйшло 22 чэрвеня 1941 года, і на раку Пціч упалі першыя бомбы. Пачалася вайна, з якой не вярнуліся 54 маіх аднавяскоўца. У памяць аб іх у вёсцы ўзведзены помнік з прозвішчамі загінуўшых. А побач – яшчэ чатыры магілы невядомых воінаў.

Пасля вайны засталося шмат удоў і асірацелых. А іх у той час у кожнай хаце было па 2-4 дзіцяці. І тыя жанчыны з падлеткамі аднаўлялі нашу вёску, працавалі за сябе і сваіх загінуўшых блізкіх.

Калі я была маладзейшая, не сумавала аб тых мясцінах, дзе нарадзілася і вырасла. А калі ўжо прайшла значная частка жыцця, то часцей у думках і наяве вяртаюся туды, дзе прашло дзяцінства, дзе бацькава хата. Яна была пабудавана прадзедам дзесьці ў 1910 годзе. У ёй жылі сем’і прадзеда, дзеда, бацькі. Хата двойчы пераносілася на іншыя месцы, зусім старыя бярвенні замянялі на новыя. У вайну побач з хатай выбухнула бомба, і па сённяшні дзень у старых бярвеннях можна знайсці яе аскепкі.

Калі прыхожу на бацькоўскі двор, здаецца сэрца ад хвалявання вось-вось выскачыць. Удыхаю водар чаромхі і бэзу, што растуць пад вокнамі, гляжу на парог і чакаю, чакаю, калі выйдуць бацькі. Але ўжо не сустрэне матуля і не абдыме ля парога, не пацалуе, не напячэ ранкам у печы аладкаў. Не сустрэне і бацька.

Засталіся толькі ўспаміны. Успаміны дзяцінства, як па вечарах распальвалі невялікае вогнішча і смажылі на ім сала, якое потым елі ў прыкуску з чорным хлебам, прапітаным тлушчом са шкваркі, і бульбу, запечанную ў гэтым жа вогнішчы.

Успаміны аб тым, як раніцай маці будзіла нас у школу, а на стале ўжо чакала патэльня з яечней і блінамі. І як не хацелася пакідаць цёплы ложак, асабліва зімой.

Успаміны аб тым, як з малалетства дапамагалі бацькам па гаспадарцы. У нашай сям’і было чацвёра дзяцей, і ўсе хатнія справы мы рабілі па чарзе. Улетку ўсе разам з бацькамі нарыхтоўвалі сена, апрацоўвалі агароды і нават працавалі ў саўгасе, каб зарабіць крыху грошай.

На канікулах вясковыя дзеці не адпачывалі ў піянерскіх лагерах. Мы праходзілі аж цэлы месяц практыку ў школьным працоўным лагеры.

У юнацкім узросце вечарамі бавілі час у клубе – звычайнай вясковай хаце, якая пасля вайны была канфіскована ў паліцая. Летам тут кожны дзень былі танцы. У клуб прывозілі кіно, і калі дэмастравалі індыйскія фільмы, то не ўсім гледачам нават хапала месца.

У клубе праходзілі партыйныя сходы, пасяджэнні народнага суда, школьныя бацькоўскія сходы, на якія прыязджалі настаўнікі з Завалочыцкай сярэдняй школы, і расказвалі ўсёй вёсцы пра дасягненні і паводзіны кожнага вучня. І ўся вёска ведала, хто з дзяцей як вучыцца.

Вясковая моладзь у клубе ладзіла для землякоў канцэрты. А калі ў вёсцы гулялі вяселлі, то ў клубе збіраліся ўсе жыхары Яўсееевіч – і старыя, і малыя. А бацькі маладых абавязкова прыносілі ў клуб пачастункі для аднавяскоўцаў.

Потым моладзь паступова пачала ад’язджаць у гарады, і вёска, а разам з ёй і наш клуб, апусцелі. Нам хацелася вырвацца ад бацькоўскай апёкі, хацелася самастойнасці, хацелася жыць у гораде і мець лепшую долю. І ў нас гыта атрымалася. Але зараз усе часцей у думках і снах, а то і наяве мы вяртаемся ў бацькоўскую хату, у сваю вёсачку, да сваіх каранёў.

Ірына ШЫМЧЫК,
старшы майстар кіравання тэхнічнага кантролю
АТК па ЗМШ.

Бобруйский горисполком Бобруйский горисполком
ЭТО ИНТЕРЕСНО ЗНАТЬ...
Неологизмы, которые разнообразят вашу речь и помогут блеснуть в компании знакомых и друзей... (продолжение)
Неологизмы, которые разнообразят вашу речь и помогут блеснуть в компании знакомых и друзей... (продолжение)

Хронофаг – пожиратель времени. Один из терминов тайм-менеджмента. Хронофаги – это люди, занятия, предметы, в общем любые объекты, на которые вы неэффективно расходуете свое время.

Джоб оффер (англ. job offer) – предложение работы. Этот документ регламентирует отношения работника и работодателя с момента выхода на работу и подписывается раньше, чем трудовой договор. На Западе подписание job offer – общепринятая практика, у нас же этот документ подписывают лишь в немногих компаниях, ориентирующихся на западные стандарты.

Транквильный (англ. tranquillity - спокойствие, безмятежность) - беззаботный, умиротворенный, лишенный эмоций, погруженный в себя, уравновешенный.

Феминитив – "женская" форма слов, в основном это профессии и слова, обозначающие род деятельности, и изначально в русском языке эти слова принято употреблять только в мужском роде. Например, автор–авторка, режиссер–режиссерка, депутат–депутатка и прочие.

Менсплейнинг (англ. "мужские объяснения" (mansplaining) – это когда мужчина что-то объясняет женщине, заранее делая скидку на её пол, упрощая формулировки, чтобы ей было понятно. Менсплейнинг считается одной из форм дискриминации, проявлением сексизма.

Эйджизм (англ. "age" – возраст) – предосудительное отношение к возрасту, возрастная дискриминация. Эйджист считает, что человек слишком молод для чего-либо, или же наоборот, уже слишком стар. Это может касаться чего угодно: работы, манеры одеваться, поведения и т.п.

Кликандер – рекламный модуль с контентом рекламодателя, всплывающий при нажатии на любую область сайта (фото, текст, ссылка, пустое место). Кликандер открывается в новой вкладке под активным сайтом и не мешает его просмотру. Реклама в формате кликандер – это большой трафик, низкая стоимость клика, ненавязчивость. Кликандер используют интернет-магазины с широким ассортиментом.

Камбэк (англ. «to come back» – возвратиться). Спортивный термин, внезапная победа, выигрыш отстающего с крупным счетом спортсмена (команды). Обычно термин употребляют в командных видах спорта: футбол, хоккей, парусный спорт и др. Фанаты называют камбэк «волевой победой». Например, футбольная команда, проигрывавшая матч с крупным счетом, на последних минутах забивает несколько голов и побеждает.

Гандикап – фора, преимущество, спортивный термин. Гандикап употребляют в поэтапных соревнованиях (бег, биатлон, стрельба, гольф, пятиборье, конный спорт). Суть в следующем: после прохождения 1-го этапа у спортсмена появляется преимущество во времени по отношению к другим соперникам, следующий этап он начинает с опережением. Гандикап позволяет выявить победителя по результатам последнего тура.

Баннер (с англ. "banner" – транспарант). Графическое изображение, используемое в рекламе. В наружной рекламе баннеры делают из тканевых пленок. В веб-среде кликнув на баннер попадаешь на сайт рекламодателя. В веб-ресурсах баннеры бывают разных видов: статичные (картинка не меняется), динамичные GIF-баннеры (периодически меняются картинки), Flash, Java-баннеры (анимационные).

Кейс (англ. "case" – ситуация). Техника обучения, во время которой разбирается конкретная ситуация (проблема). Кейс-метод возник в 1924 г. в Бизнес школе Гарвардского университета. Сегодня кейс-технологии используют не только бизнес-школы, но вузы, школы. Разновидности кейсов: обучающие, практические и научно-исследовательские.

Интро (с англ. "intro" – приставка, вступление. Трёхсекундный видео-ролик, клип-вступление, короткометражная разновидность демо. Представляет собой несколько кадров под фоновую музыку и спецэффекты. В кинотеатрах перед началом фильма можно увидеть интро-ролик про сам кинотеатр, новые картины. В интернет среде, крупные видео (уроки, реклама производителя, развлекательные видео) начинаются с интро.

Импринтинг (от англ. "imprint" - запечатлевать, оставлять след) - в психологии механизм быстрого и прочного закрепления поведенческой модели посредством сильного психо-эмоционального потрясения. Согласно теории импринтинг происходит в период с рождения до подросткового этапа, когда психика ребенка восприимчива к внешним ситуативным проявлениям. Последствия импринтинга считают необратимыми или труднообратимыми.


© «Шинник», 2015
Использование материалов разрешено только с размещением активной ссылки на наш сайт.

ОТКРЫТОЕ АКЦИОНЕРНОЕ ОБЩЕСТВО